Geen debat zonder bronnen

Conclusie zkt. definitieve studie

Begin vorige week heeft de pers uitgepakt met een kosten-batenanalyse rond het witboek Beleidsplan Ruimte Vlaanderen (BRV). Ook de Vlaamse Confederatie Bouw heeft vervolgens enthousiast navraag gedaan naar deze studie. Al snel bleek evenwel dat de Vlaamse regering de analyse nog niet kan vrijgeven aangezien het gaat om voorlopige resultaten en de studie bijgevolg niet afgewerkt/definitief is. Niet klaar voor publicatie, maar de conclusies overgemaakt aan de publieke opinie. Sterker nog, de gemaakte inschatting in de analyse zou eenduidig blijken te zijn. Geen enkele kritische noot te bespeuren over de parameters die al dan niet aan bod komen in de studie.

Los van de resultaten van de analyse - niet het minst omdat er (nog) geen transparantie over bestaat - gaat het om een opmerkelijke demarche om de publieke opinie te informeren. De verwijzingen naar de wetenschappelijke bronnen zijn al te vaak afwezig in dit (publieke) debat. Ook de uitgangspositie om een analyse op te zetten en de onderzoeksvragen - essentieel om de resultaten in perspectief te zetten - worden al te vaak onderbelicht. Daarbij is dit debat niet aan zijn proefstuk toe. Jarenlang werd niet alleen in de pers, maar ook in het BRV zelf verwezen naar een prognose van ruimtebeslag tegen 2050. Dit ondanks een resem aan argumenten die perspectief en nuance aanbrachten. Tot een parlementaire commissie van maart 2017 zich genoodzaakt zag die prognose naar de prullenmand te verwijzen. Geen voer voor een beleidstekst luidde de conclusie. Ook de boskaart werd verwezen naar af. En maatregelen rond woonuitbreidings - en signaalgebieden werden opgeworpen om vervolgens in het ijle te belanden.

Het BRV heeft nochtans een cruciale opdracht die doordacht dient aangevat te worden: het leven, wonen en werken van de Vlamingen in een definitieve plooi leggen richting 2050. Telkens de vlucht vooruit kiezen - wars van overleg met stakeholders en betrokkenen - ontzegt dit belangrijke dossier de nuance en voorbereiding die het nodig heeft om uitvoerbaar te zijn en haalbare resultaten op gezette tijdstippen voorop te stellen.

De Vlaamse Confederatie Bouw dringt er daarom op aan het overlegmodel dat in ons land een lange traditie kent, niet overboord te gooien. Meer nog, participatie met het middenveld, stakeholders en vooral de lokale overheden is net hetgeen het BRV momenteel ontbeert om te slagen op het terrein.